acı neydi?

Acı neydi?..
         Öğrenilmiş çaresizlik mi ?
                           Nasıl acı çekeriz?
İçimizi kasıp kavuran yokoluş nasıl oluyor da bizi bu kadar acıtabiliyor.
      Ruhsal acının kaynağı beynimiz mi ?
Yani bile bile kendimize acı veriyoruz öyle mi?
          Bence tamamen kişilerin acının ne olduğunu öğrenmesiyle oluyor.
 Yani acı çekmesek bile acı çekmemiz gerektiğini düşünüyoruz.
           Boşluğa düştüğümüzde  hayatımızda güzel şeylerin olması için acı çekmek izstiyoruz..
               Bedenimiz sadece etten ve kemikten yaratılmışken beynimiz gaddar bir kral gibi ruhumuza acı çekmeyi mi emrediyor..
     Peki beynimizi kim kontrol ediyor.
           Öyle anlar geliyor ki beynime sus diye haykırıyorum içimden..
 Ama beni  dinlemiyor..
                   Ben değilsem kim ?
   Yada esas soru beynimizle mi düşünüyoruz yoksa  ruhumuzla mı ?
          Çok düşündüm ama çıkamadım işin içinden ..    Ruhumuz bedenimizin dışına bilinçli olarak çıkabiliyorsa , beynimiz hükmetmeden onunla iletişim kurabiliyorsak ...
                     Ruhumuz mu beynimiz mi?
                           Peki ya acı??

     
           
 

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder