Anıtkabir ve sarı zeybek ..

uzun uzun anlatırdım belki ankarayı.. ama aklımda kalan tek yer var ve anlatmaya kelimeler yetmez..
  sanki ilk defa gidiyormuşum gibiydi..
daha ilk girişte bir hüzün çöktü içime.
     sessizlik doldu kulaklarıma..
  daha ilkokuldaydım babam can dündarın "sarı zeybek "  kitabını almıştı. tabi daha 1. sınıfım okuyamamıştı.
                    ama hep hissettim  o kitabı ..    babama çok minnettarım.
 bana ilk sarı zeybeği aldığı  ve daha bir çok şey için ..  okuduğumda bir amacım vardı artık.
   
        güzel şeyler yapmak , ve bize bıraktığı emanete ona yakışır bir biçimde sahip çıkmak.
  son yıllarda hep hayal kırıklığı yaşıyorum.
            koltuk sevdasına kapılanları gördüğüm , emaneti unutanları , hala senin değerini anlayamayanları gördüğüm için .. ve bu insanların ANITKABİR'e gittiklerinde içlerinin nasıl rahat olduğunu merak ediyorum.
          onca zaferlerden sonra eğmediğimiz başımızı şimdi..
      evet içim buruktu.  UTANDIM ..
  bi yerlerde bir yanlış vardı ve bu yanlış seni anlayamayan insanların senin emanetine sahip çıkıyoruz görüntüsü vermesiydi ..
          öfkeliydim.
  görüşler farklıdır tabiki ama ilerici düşünmek için çok da çaba sarfetmeye gerek yok.
        birazcık araştırmak , mantıklı olmak , adalet duygusu ,  insan sevgisi..
               pardon galiba çok şeyden bahsettim !..
 seneler sonra bende anne olucam..
                  ve şimdiden üzülüyorum.
hep keşke diyoruz ama hiçbir şey yapmıyoruz..
   korku kaplamış yüreğimizi..     seçtiğimiz insanlardan deli gibi korkar olduk .
   neden .. niçin ..
      soru sorma..
          evet..
 gelecek kimin umurunda?  ne kadar nankör insanlar olmuşuz..
          " nasıl bulduysan öyle bırak " ..
                peki sen nasıl bırakıcaksın ?
üstüne güzel şeyler koymak yerine kirlenmiş , dışlanmış bir yer mi??
    yaşamak mühüm değil bu hayatta .. amacı olmayan bir insan hiç yaşamasa da bir şey farketmez ..
       çünkü yaşam bir amacı varsa güzel ve anlamlıdır.
            ve benim amacım "sarı zeybek"le başladı ATAM ..
                     
     
               

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder