ben-cil

 Hayat bencillikler üzerine kurulmuş bir krallık herkes için.
   Kimse bir başkasını düşünerek hareket etmez. Öyle bir dünya , yaşam alanı yok..
Ya kendin için yaşarsın yada ölürsün..
 Sevgiymiş şuymuş buymuş palavra.. Aile bile çıkar ilişkisi belkide.
 Neden evleniriz. Bencillik.
 Neden çocuk sahibi olunur. Bencillik.
    Her şey insanın kendini düşünerek yaptığı ve toplumsal sıfatların altına sakladığı bencilliğinin getirisi..
Benciliz..
  Kabullenmek zor geliyor. Kimse bencilim diyemez , çünkü itiraf edersen kötüsün.
   Asıl itairaf edememek en kötüsü.. Kabullenememek..
Kendini kalıpların arasına sıkıştırmak..
   Hep daha iyiyi isteriz .. En iyisini.
 Daha azı tatmin etmez bizi.. En iyisi olmalı.. Hep daha iyi..
 Geleceğin pençelerinden sağ sağlim çıkabilmeliyiz..
     Severken demi benciliz.. Beni düşünerek mi?
Ben nasıl sevmeliyim ? Öyle sevmeliyim ki?
   Belkide sevmemeliyim..
 

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder