bunalımlımlar...

Küskünüm bu ara..
   Hem kendime hem hayata..
 En çok da yalnızlığa ..
     İnsanlara biraz da .. Anlaşılmamaya...  Sessizliğe..
Kırgınım akıp geçen zamana..  Beni böyle dışarda bıraktığı için..
     Kaçıp gidemedğim için burdan..
 Engelleri sevmem oldum olası.
         Küçükken de böyleydim ; zorunluluklar , kısıtlanmalar bana göre değil..
Kuş gibi olmalıyım gökyüzünde ..
       İstediğim zaman kaçabilmeliyim buralardan ..
 Bi yerlere gitmeliyim bilmediğim , tanımadığım..
           Öğrenmeliyim oraları ..
Sıkışıp kaldım burda ..
       Eskiden kitaplarda seyahat ederdim ..Kahramanları olurdum , hayaller kurardım..
               Artık yetmiyor..
 Gitmeliyim..
         Çok uzaklara..

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder