geceler

hava kararır... sokaklar boşalır.    sessizliğe karışır sokak lambaları .   bulutların arkasına gizlenir yıldızlar..    gözlerin dolar yalnızlığa.   sesin uzaklaşır trenin çığlığıyla...gitmek istersin de gidemezsin hep , acı işler kanına bırakmaz ruhunu... sevemediğin herşeydir seni engelleyen , hep durduran.. arada bir yeni yıldızlar yanıp söner umut niyetine ama aslında yanılsamadan ibarettir...dipte göremediğin dibi ararsın..yukarı çıkmanın tek yolu önce dibi görmekten geçer çünkü. ne kadar acı çekersen o kadar mutlu olursun derler ..umutlanırsın; seni büyük bir mutluluk bekliyor demek ki...hep inanırsın , inanmak istersin ..kayıp gitmesin diye ellerinden.. ah geceler , sessiz sinsi geceler ..gömmek istediğim tüm gerçeklerin aynası geceler ..sessizliğin sesi , akan nehirlerin ruhu.. rahat bırak artık ruhumu. belki güneş doğar gözlerime sensiz...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder