hayatımda bir ilk (inş son olmaz :P)

Evett :)) Hayatımın bir ilkine daha imza atıp bu imzanın acılarını  çekmekle meşgulüm :D  Doğa ve ben dün itibariyle buluştuk..   Balıkesir hudutlarında orman arayışı :))
BAÜDAKS'la beraber sabahın ilk ışıkları bile diyemiyceğim bir saatte düştük yollara ..   Kahvaltı filan derken Bandırmaya geldik.   Daha önce hiç gitmemiştim ve hayıflandım biraz çok hoş bi yermiş görebildiğim kadarıyla.   Hafif tarihi bi havası da vardı baya beğendim yani :))
Sonra Erdek ' e geçtik. Ben yeni uyanmış gibi hissediyorum kendimi . Gayet uykulu felan . Isınma hareketlerinden sonra ip gibi dizildik patikaya .. İlk başlar tabi gayet normal yürüyoruz , yorulma evresine daha gelmemişim filan mutluyum . Manzara da fena değil hani .. Sapsarı yapraklar,  dağlar , temiz hava.. Bende tıkanma  başlayınca sağolsun arkadaşlar yardım ettiler .. Tabi benim gibi iki adım atmaya üşenen birinin pat diye şakır şakır yürümesini beklemek baya komik :)) Bende de potansiyel varmış yani şimdi hakkımı yememek lazım sonlara doğru ölsem de iyi dayandım..
Yani kolay mı 20-25 km yürümek (abartı yok öle duydum vala  :P )     Ki o ıslak zeminde o gülle gibi botlarla tırmanmak .. Düzlüklerde ben mutlu mesut koşuyodum resmen :P Orda bi manastıra gittik ve dinlendik(sonunda :)))  Ve 2. uğrak noktamız şelale. yine yürüdük yürüdük .. Normal toprak bir yola çıktık yanından da su geçio.. Şelale daha aşağıdaymış ki yolu da acayip dik geldi ilk yemedi tabi orayı inmek. Sonra birden nerden geldi o ilham bilmiyorum  inmeye başladım tabi korkarak .Tam yarı yola geliyorum  vazgeçiyorum arkamdakiler buraya kadar gelmişken vaz mı geçiyosun diolar e haklılar yani. Bende gaza gelip tekrar inmeye başlıyorum sonra tekrar vazgeçiyorum ..Neyse böyle böyle şelaleye kadar indim baya güzelmiş yani değdi :)) Ki çıkışı daha rahattı yardımlar sayesinde :D
 Köye doğru yolculuk başladı. düz yolda yürüyüruz ama benim ayaklarımın pili bitmiş teklemeye başladı .. Sonlara doğru ayaklarım uyuşmuştu ve kaslarım söz dinlemiyordu. Zor da olsa köye geldik ve gerçekten müthişti. Yani beni orda bıraksalar yaşardım :D    Deniz kenarında çok sakin ve huzurlu bir köydü .. Sonra geri dönüş ( uyuma ) yolculuğu.. Göz kapaklarım yapışmış resmen en son açamıyodum o derece yorulmuşum.. Eve geldiğmde garip bir huzur vardı üzerimde acayip bir mutluluk.. Yürürken bi daha gitmiycem bir yere derken şimdi niye olmasın diyorum .. Tabi önce şu ağrılarımın geçmesi lazım hareket edemiyorum .. İtiraf ediyorum güzeldi :))

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder