Uzaklara Yolculuk

         
   
        Uzak diyarlardan göç ettim. Hüzünlerle uyuyup , buruk sevinçlerle uyandım dünyaya.. Bir yanım hep sürgün , hep üzgün.

               Yalnızlık miğferimdi.. Korkular hep başucumda, huzur eşikteydi.

Düşünceler hiç durmaz , uyutmaz..

Çok mu düşünüyorum?. Hayat acımasız , sevgisiz , zalim..

      Sevmek zor..

Ait olamadığım şehirlerde hapsoldu ruhum..

              Huzur aradım durdum sessiz sokaklarda..
Alıp başımı gittim çaresiz.

Yolculuk yaptım geçmişe , kontlar, vikontlar, düşesler, prensler, prensesler , padişahlar..

             Hepsi birer birer göçerken hayatlarını bıraktılar geride.. Bir daha hiç kimsenin onlar için yaşayamayacağı hayatları..

    Ruhumdan izler bıraktım zamanda , belki biri izlere rastlar kim bilir..

                 Bazen de geleceğe gittim.. Bedenimi bulamadım ama , üzüldüm biraz..

Her şey değişmiş .. Değişim bile..

       Sevgiler mazide kalmış . Geçmiş geleceğin ütopyası olmuş..

Korktum !!
        Bu yabancı yerde asıl yabancıydım.. Geçmişten gelendim.

Bilemezdim .. Değişim iyi , değerleri değiştirmediğin zaman ..

        Düşündüm de geçmişten biri gelse şimdi , bizde geleceğiz.. Hiç bitmeyecek bir döngünün içinde küçük uğraşlarız..

         Küçücük dünyamızda kocaman hayallerimizle yaşayıp , gelecekte bilinmez bir geçmişiz..

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder