zaman susmaz

Sanırım bazen oturup hayatın kritiğini yapmakta fayda var..
Gelinen nokta , amaçlar , adımlar, noktalar , virgüller..
Hatta ünlemler.
 Nokta koyduğum cümleleri geride bıraktım.
Her sene yeniden başlıyorum sayfama.
      Hedefleri değiştirmeden yeni eklemeler , düzenlemeler katarak.
  Eski alışkanlıklar geliyor aklıma.
Hayatın rüzgarı sürüklemiş ordan oraya.
  Tutunamamışım hiç bir yere..
Kök salamamışım.Bağlanamamışım.
Göçebe kalmış bir yanım.
   Alışamıyor , kaçmak istiyor.
Ya sonra ?
    Hep böyle mi olucak
 Ordan oraya!
Neyse alışkanlıklar demiştim..
  Hayatımda en çok sevdiğim şeydi küçükken  uzanıp sadece gökyüzüne bakmak..
      Binalardan uzak , sadece ben ve masmavi gökyüzü.
Küçükken saatlerce bulutlara şekil verir , bişeylere benzetirdim.
 Çocukluk tabi . Zorunluluklar yok. İstediğini yapabiliyorsun, hayal kurabiliyorsun.
Hatırlıyorum da hep mutluluk hayalleri kurmuşum.
  Mutluluk benim için herşeydi.
  Huzur ve mutluluk..
      Köye anneannemlere gittiğimde hala gökyüzüne bakıp o parıldayan binlerce yıldızı içime çekip huzur buluyorum..
   Amaçlar önemlidir her zaman ama öncelikler daha önemlidir.
Bazen öyle zamanlar geliyor ki ruhumun yaşlandığını hissediyorum.
  Huysuz ve aksi oluyor bazen sessizlik arıyor bu karışıklıkta.
    Herşeye rağmen mutluyum.. Göçebe..

 

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder