hayalperest

tamam kabul ediyorum kabuğuma çekildim..
bu güne kadar tek sahiplendiğim yere,yada benimsediğim yere saklandım..
kaçtım herşeyden,herkesden..
kendimden bile..
sıkıldım ama çıkamadım..
insanları sevdim , çünkü sevmek güzeldi..
güzel olan her şeyi de sevdim..
kendimce..
gösteremedim belki..
sessizdim çünkü..
yoruldum bazen dinlenmek için çekildim ve sesler kesildi..
bi ışık bekledim belkide..
yoktu..
üzgünüm..
hayatım boyunca hep sevinç oldum..
çok gülerdim, bazen de sebebsizce .
güldükçe mutlu olursun çünkü , öyle hissedersin..
hayat gülünce anlamlı gelir..
sessizce ağlarken kendi köşende içindeki fırtınaları perdenin arkasına tıkıştırırsın..
dedim ya böylesi daha kolaydı..
üzülmek benim için değildi ..
hayatımın bir parçası her zaman ..
ruhumun bir köşesinde uyanmayı bekleyen ejder gibi..
ama hep en kolayına kaçıyorum..
her zaman dediğm gibi göçebe..
eN yakınımdakiler için de istemeden.
hep hayallerle nefes aldım..
sevgiyle, sevinçle ,tebessümle ..
hayalperest..

soluksuz

 "Asaletim sadece aşkının tapınağına girdiğimde olacak içimde.
Bir gün yıkılırsa bedenin başka ülkelerin çamurlu evlerinde:
Bil ki bütün denizleri ayaklarına dökeceğim. "

   der Romeo ..
en sevdiğim  sözlerindendir..
 ve en sevdiğim kitaplardan.
 fazla romantik , acı son, aşk , toplum ..
hazin son mudur bizi bu kadar etkileyen?
   sevemediğimiz şeyler ;bağlamaya çalışan?
acı hapsolmuş mısralar biz okurken içimize işler sanki.
içimizden parçalar götürür akarken.
soluksuz kalırsın aşkları karşısında, gözlerin dolar ,uzaklara bakarsın..
gerçekmiydi aşkları..
değildi belkide, ne farkeder.
hissetmişti ..
belkide sadece kurguydu.
düşüncelerinden süzülen sözlerdi yazarın..
bizimse gözlerimizden dökülen..

hayaller mi?

uzak sesler çınlar kulağımda..
gülüşmeler..
havada uçuşan hayaller, sevgi sözcükleri , huzur..
dışardaki soğuğa inat sıcacık bir evin salonunda birbirlerini dinleyen insanlar..
konuşan..
konuşabilen.
dinleyen..
çocuk sesleri karışır araya, oyunlar oyunlar..
sakin ama bir o kadar da fırtınalı hisler dolaşır.
derinden..
bazen susulur..
gelecek planları doldurur düşünceleri..
hep bir adım sonrası..
en güzel andır hayaller.
hayaller içinde gezersin.hayallerle doyarsın..
hayallerle uyur , uyanırsın..
ve bu da bir hayal..

çıkış?

öyle bir zaman geliyor ki insan kendi sesini bile duyamıyor.
düşünceler zamanı öldürüyor.
sessizlikte kaybolan hisler gibi..
saatin sesi geliyor uzaktan bir şeyleri hatırlatır gibi.
geçip giden anları , hayalleri ..
içindeki fırtına diner,susar , bekler seni.
karmaşanın içinde bir ışık ararsın..
çıkış nerde?