esen rüzgarlarla

hafif esen bir rüzgar bahçedeki yaprakları dağıtıyordu ordan oraya..
sanki herşey yerli yerindeydi de  bir tek yapraklar uçuşuyordu amaçsızca.
ağaçlar rüzgarla çığlık atıyordu , kimsenin duymadığı yada duyamadığı.. evin verandasında bir koltuk vardı..
tek kişilik..
bahçede rengarenk çiçekler gülümsüyordu masmavi göğe..
doğa yeşiliyle renk katıyordu ahşap eve..
içerden hafif bir  müzik sesi geliyordu..
geçmişten bir kapı aralıyordu sanki şimdiye..
çerçeveler resimlerle dolup taşmış ,anılar hatırlanmayı bekliyor..
biraz da hüzün vardı bu evde.. eksik olanın hüznü..
zamanın alıp götürdüğü bir ruhun hüznü..
yapraklar hala savruluyordu.. anlaşılan rüzgar durmayacaktı..
önüne kattığı yaprakları ordan oraya savuracaktı..
bir süra sonra toprağa karışacaktı yaprak..
ve sonra yerine yenileri gelecekti..
rüzgar hep esicekti ahşap evin çevresinde..
ve çerçeveler hep anılarıyla dolacaktı..

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder