sebeblerde sebeb..

   
aslında hiçbir şey sebebsiz değildir.
hiç beklemediğimiz şeylerin , hiç beklemediğimiz zamanların bile sebebleri vardır.
camdan süzülen ışığın , rüzgarların çığlıklarının..
içimizdeki boşluğun..
korkularımızın.
göze alamadığımız acıların..
yeni kararlarımızın.
acımasız nefretin, hayal kırıklıklarının..
nedensizce içimize dolan hüznün bile..
hayata tutunmaya çalışırken kırılan dalların, savrulan yaprakların da.
zamanı yok belki ama hepsinin sebebi var..
sonsuz bir boşlukta çırpınıp duruyoruz, canımız biraz daha acısın diye..
biraz daha ölebilmek için belki de.
o zaman her şey daha anlaşılabilirdi sebebiyle..
hissetmek için..ruhumuzdaki çığlıkları duyurmak için .
sadece insan olmaktı aslında. tüm sebeblerin sebebiydi belki de..
en çok canımızı acıtandı olmayan insanlıklar..
tutunamadıklarımız.
tutunmaya çalıştıkça yalnız kaldıklarımız.
her şeyin bir sebebi vardı elbette..
içimizi kemiren , insan olduğumuzu hatırlatan.
yalanlar üstüne kurulan boşluklardı doldurmaya çalıştıklarımız..
ve hep boş kalıcaktı sebebleriyle..

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder