İçinde kocaman bir hayal var ? (dı).

hep karamsarmışım gibi dursa da aslında o kadar da karamsar değilim. sadece bazen çok boş geliyor hayat.
her şeyi sorgulamak bu noktaya getiriyor. "neden" soruları kafamı kurcalarken rahat olamıyorum.
hep gülünce her şey iyi gidecek hissiyatı içerisinde deli muamelesi görmek filan.
neyse işte az deli de değilimdir hani.
"neden "sorularına gelelim. çok kafalar şişirdim bu soruyla .
merak işte ne yapalım.insanı huzursuz ediyor,sürekli düşündürüyor..
bazen sessiz bir göl kenarında şirin bir evim olsun ve ben herşeyden uzak o evde
dilediğim huzuru bulayım istiyorum.
çok da uzak bir fikir değil aslında ..
bu kadar hayalperestken hayallerimde orda olabilirim.
yine de düşünürüm , sorgularım ..
ama karamsar, karmaşa, stres olmadan ..
neden..
ben hayallerde, kitaplarda yaşayan bir çocukken, rüyadan uyandım..
çok bağlandım , çabuk kaybettim.
derinden hissettim, ana karakter oldum.
boşluğa düştüm , derinlerde kayboldum sorgularken..
cevaplar aradım.
kabullenemedim.
inanmak için savaş verdim. inandım..
hiç bir şey saf ve masum değil.
masum olduğuna inandırdım kendimi..
gerçekliğe karşı çıktım. her şey daha iyi olabilirdi her zaman.
görünmeyen bir çıkış daha olmalıydı bir yerlerde..
bulamadım.
saf gerçeklik çarptı yüzüme.dayandım.
ve şimdi kendimi sorguluyorum "neden"..
o kitaplarla nefes alan , hiç bir şeyi umursamayan hayal kahramanı nerde?

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder